← Terug
Theater
In de wachtruimte: Johanna Hagen

In 2015 studeerde Johanna Hagen af aan de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunstacademie.

 

Op dit moment is ze op tour met de voorstelling Geen Paniek!, de zomerkomedie van het DeLaMar Theater. Op een zonnige vrijdagmiddag spreek ik Johanna op de rand van een plantenbak voor Studio Kemna.

 

Hoe ging deze auditie?
'Even nadenken hoe ik dit ga formuleren... Mag ik deze vraag als laatst beantwoorden?'

 

Elke keer moet je er gewoon weer gaan staan 

 

Hoe bereid je je voor op een auditie?

'Het ideale antwoord is natuurlijk dat ik meteen begin met het leren van mijn tekst, het opzoeken van achtergrondinformatie of het script lees. Dat is ook mijn ambitie, maar dat loopt wel eens anders. Ik ben nog ontzettend zoekende naar mijn manier. Nu fiets ik naar de copyshop om mijn tekst te printen, probeer ik het meteen goed door te nemen en niet uit te stellen.'

 

'Ik zoek altijd iets in een tekst waar ik lol aan beleef. Dat kan 'm in de tekst zitten, maar bijvoorbeeld ook in wat ik aandoe. Ik probeer me te verbinden aan de rol. De ene keer lukt dat natuurlijk beter dan de andere keer en dat moet je accepteren. Elke keer moet je er gewoon weer gaan staan.'

 

Hoe bepaal je aan welke projecten je meedoet?
'Ik ben pas twee jaar afgestudeerd en zeg op heel veel dingen 'ja'. Vaak weet je namelijk niet eens echt waar je 'ja' of 'nee' tegen zegt voordat je auditie doet. Als je weet dat je met drie wortels in je reet een korte scene in een Duitse film moet spelen, dan kan je zeggen: 'sorry, maar dit past niet bij mij'. Ik heb dit één keer gezegd toen ik voor een klein rolletje in een serie heel erg sexy en bloot moest spelen, maar ik houd niet zo van bloot.'

 

Het is ontzettend fijn als je werk hebt 

 

'Maar verder, wie ben ik? Ik moet er echt nog achter komen wat wel of niet bij me past. Nu is het nog een ontzettende luxe als ik gebeld word, want laten we wel wezen, het is ontzettend fijn als je werk hebt.'

 

Welke rol zou je graag willen spelen?
'Ik heb daar laatst het perfecte antwoord voor bedacht, maar nu weet ik het niet meer. Ik wil gevaarlijke vrouwen spelen, niet persé in de letterlijke zin van het woord. Dat kan Anouk zijn, of een dominee of koster, of Marlene Dietrich of een leidster van een kinderdagverblijf. Ik was vorige week naar de film ‘Maudie’, met Sally Hawkins. Dat vond ik bijvoorbeeld een mooie rol. Kwetsbaar en sterk tegelijk, met eronder stiekem veel humor. En zingen voor een rol, dat zou ik ook zo graag doen.

 

Het ging snel, zoals alle audities gaan

 

En hoe ging je auditie?
'Het waren lieve, fijne, goede mensen. Ik ben niet helemaal tevreden, maar ik hoop dat iets in me hebben gezien. Verder ging het snel, zoals alle audities gaan. Je staat met zweetoksels even heel erg je best te doen, maar daarna moet je met diezelfde zweetoksels de wereld weer in. Ik word daar heel koperig van, sta ik na tien minuten ineens weckpotten te kopen bij de Xenos. Het is net als na een voorstelling, dan ga ik in een bus zitten en chips eten.'

 

En nu moet je eigenlijk snel weg, want je moet naar die bus?
'Ja, ik fiets straks naar de opstapplek. Vanavond spelen we Geen Paniek! in het Oude Luxor Theater in Rotterdam. We hebben lang in het DeLaMar gestaan en zijn gewend aan de akoestiek en de plek, dus het is wel even spannend om in een ander theater te staan.'

 

'We gaan al vroeg heen, want ik moet als eerste in de kap en grime en daarvoor moeten we nog eten. Mijn eten bestel ik altijd al in de bus, vanavond wordt het roti. Voor een voorstelling moet ik echt goed eten, want ik moet veel rennen.'

 

Ik zit dus in een appel fase


Wat heb je vanmorgen als ontbijt gegeten?
'Ik dacht al dat jij een eetvraag zou stellen, maar ik heb alleen maar drie appels op. Eigenlijk ben ik allergisch voor appels, maar in de herfst zijn er Santana appels en die zijn hypoallergeen. Ik zit dus in een appel fase, daardoor eet ik er soms zeven per dag! Voordat ik in de bus stap haal ik nog even een hopjeswafel bij een koffiesalon.'